شعر پارسى

تکیه کـــردم بر وفــــــای او غــلط کردم ، غـلط

باختـــــم جــــان در هوای او غلط کـردم، غلط

عمر کردم صــرف او فعلی عبث کــــردم ، عبث

ساختم جـــان را فــــدای او غلط کــردم ، غلط

دل به داغش مبتلا کـــردم خطا کردم ، خطـــا

سوختم خود را بــــرای او غلط کـــــردم ، غلط

اینکه دل بستـــم به مهر عــــارضش بــــد بود بد

جــــان که دادم در هـــوای او غلط کـــردم ، غلط

همچو وحشی رفت جانم درهوایش حیف ، حیف

خـــو گرفتــــم با جـــفای او غلط کــــردم ، غــــلط